آیا تصمیم من یک تصمیم درست است؟

به نظر می رسد هر عمل و عکس العمل ما به گونه ای تصمیم گیری محسوب می شود. این که امروز با مترو به محل کارم بروم یا تاکسی و یا اینکه از خودروی شخصی استفاده کنم، این که نان سنگک بگیرم و یا لواش، اینکه امروز کتاب بخوانم یا نه، اینکه ادامه تحصیل بدهم یا خیر، این که با فلان شخص ازدواج کنم یا خیر و خیلی اینکه های دیگر. در واقع می توان گفت تصمیم گیری اساسی ترین ابزار ما برای زندگی است.
اما برخی تصمیمات اساسی تر و برخی دیگر کم اهمیت تراند.

میزان اهمیت تصمیمات را می توان بر اساس شاخص های ذیل تشخیص داد:
۱٫ میزان دفعات استفاده از یک تصمیم خاص (تعدد و تکرر تصمیم)
۲٫ میزان تأثیرات یک تصمیم خاص بر آینده ما

در واقع تکرار یک موضوع، هر چند پیچیده و با اهیمت، از میزان اهمیت و دقت آن موضوع خواهد کاست و شاید یکی از دلایل عمده از بین رفتن خلاقیت در افراد ماهر نیز همین تکرار مکررات به دلیل احساس عدم نیاز به تفکر مجدد در اجرای فرایندها باشد.

این که برخی تصمیمات ما به عنوان تصمیم در نظر گرفته نمی شوند و یا در زمره تصمیمات کم اهمیت قرار می گیرند تکرار بیش از حد آن ها و در واقع عادی شدن آن هاست. در حالی که در فن خلاقیت ما معتقدیم هر لحظه به بازنگری رفتارها و افکار حتی در اصول نیاز داریم.

در این چند خط قصد تعریف تصمیم گیری و یا چرایی آن را ندارم اما آنچه که هدف است تشخیص این موضوع است که آیا تصمیم من یک تصمیم درست است و یا یک تصمیم غیر درست و غیر ضروری و یا حتی یک تصمیم غلط؟

اساساً تصمیمات بر پایه دو موضوع اصلی زیر گرفته می شوند:

۱٫ هوس و میل ما به انجام یک کار
۲٫ برطرف سازی یک نیاز (نیاز به انجام یک کار)

معمولاً تصمیماتی که بر اساس هوس گرفته می شوند، تصمیماتی هستند که یا نتیجه درستی در بر نخواهند داشت و یا اینکه ما را با چالش های جدی مواجه خواهند کرد. اما بر خلاف هوس، تصمیماتی که بر اساس نیاز گرفته می شوند معمولا تصمیماتی هستند که به درستی به نتایج آن ها فکر می شود، در انجام فرایند آن ها معمولا دقت بیشتری صورت خواهد گرفت و تمام آن چه که می تواند آینده را تحت تاثیر خود قرار دهد را پوشش می دهد.

در واقع تفاوت بین تصمیمات هوس انگیز و نیازمندانه تنها در نقطه شروع آن ها نیست، بلکه شاید اساسی ترین تفاوت ان ها در اجرای تصمیمات می باشد. معمولا در تصمیمات مبتنی بر هوس، به علت گذرا و موقت بودن و در واقع احساسی بودن تصمیم، اجرای آن و ادامه دادن آن به شکلی تفننی صورت خواهد گرفت و در برخورد با اولین مشکل شخص دوباره اقدام به تصمیم گیری هوس ناک دیگری می کند که معولا و شایع ترین این تصمیم ثانویه، رها کردن تصمیم نخست است.

اما بر خلاف تصمیم مبتنی بر هوس در تصمیمات مبتنی بر نیاز، شدت مقاوت و ادامه دادن فرایند کار به حدی است که حتی در برابر سخت ترین مشکلات و موانع، شخص تصمیم گیرنده کمتر از تصمیم خود بر می گردد و اگر این اتفاق هم صورت گیرد، دوباره تصمیمی بر اساس نیاز گرفته می شود و نه بر اساس هوس. یعنی رها کردن تصمیم اولیه به خاطر رفع یک نیاز مهم تر و حساس تر دیگر صورت می گیرد.

به هر حال اگر در شرف گرفتن تصمیمات مهم و یا حتی کوچک هستید، بهتر است قبل از تصمیم گیری به سوالات زیر پاسخ دهید:

۱٫ آیا موضوعی که میخواهم در باره ان تصمیم بگیرم یک مشکل (نیاز) واقعی است یا فقط یه احساس و هوس است؟ آیا واقعا با گرفتن تصمیم و انجام آن یک نیاز من برطرف می شود یا یک هوس؟
۲٫ اگر در خصوص موضوع مورد نظر تصمیمی گرفته نشود چه پیش خواهد آمد؟
۳٫ اگر در هنگامه کارزار از تصمیم خود منصرف شدم چه پیش امدی در انتظار من است؟ آیا با رها کردن تصمیم مشکلی برای من ایجاد خواهد شد یا تاثری بر من نخواهد گذاشت؟
۴٫ هزینه گرفتن و یا نگرفتن تصمیم من به چه میزان است؟

و در واقع و در لب کلام باید گفت آیا باید این تصمیم را بگیرم یا خیر؟

هر زمان توانستید به این سوالات پاسخی مناسب دهید، بدانید در حال تصمیم گیری درستی هستید.

نویسنده: هومن هوشیاری

یک نظر در “آیا تصمیم من یک تصمیم درست است؟

  • آبان ۲۴, ۱۳۹۵ در ۶:۲۰ ق.ظ
    پیوند یکتا

    بسیار عالی بود. در اعماق ذهن آدمی نفوذ میکند و سبب مرور تصمیماتی که در قبل گرفته شده میشود.ایمکه تصمیماتی که گرفتیم بر چه اساس بوده.بسیار تاثیر گذار و دقیق اشاره شده بود

    پاسخ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *